Internetowy Katalog Drogownictwa

Tytuł tego artykułu może sugerować, że jego treść będzie obfitować w opisy wypadków drogowych i analizę ich przyczyn. Nic z tych rzeczy. Pojawienie się szkła na nawierzchni nie zawsze musi się kojarzyć z wypadkiem, a czasami wręcz zupełnie odwrotnie.

Od kilkudziesięciu lat inżynierowie z różnych stron świata zastanawiają się jak wykorzystać właściwości szkła dla poprawy bezpieczeństwa ruchu na drogach.
Wykorzystano, zdolność form kulistych do koncentracji i odbicia zwrotnego padającego światła - powstały w ten sposób folie odblaskowe I i II generacji. Zaczęto wykorzystywać mikrokulki szklane dla uzyskania odblaskowości farb drogowych.

W tym samym czasie, drogowcy wraz z inżynierami branży optycznej poszukiwali materiału, który poprawiłby właściwości i czas użytkowania plastikowych punktowych elementów odblaskowych.
Okazało się, bowiem, że elementy wykonane z tworzywa sztucznego zbyt szybko ulegają zarysowaniu tracąc odblaskowość a poza tym w wyniku elektryzowania się zatrzymują na swojej powierzchni brud drogowy.

Ktoś może powiedzieć, że brud drogowy gromadzi się na wszystkim, co znajdzie się w jego zasięgu. Tak to prawda, ale nie do wszystkiego przywiera w takim samym stopniu.
Myślę, że i ty drogi czytelniku pewniej czujesz w samochodzie wyposażonym w przednie reflektory z szybą wykonaną ze szkła a nie z tworzywa. Wiesz, że nie ulegną one zarysowaniu, i że byle deszczyk wyczyści je z brudu. Dotychczasowe doświadczenia producentów samochodów mówią, że takie rozwiązanie jest najpewniejsze.

Dlaczego by, nie wykorzystać tak sprawdzonego materiału do produkcji Punktowych Elementów Odblaskowych - "Kocich Oczek"?
Inżynierowie optycy na różnych kontynentach drogą podobnego rozumowania rozpoczęli eksperymenty z wykorzystaniem dużych (w odniesieniu do kulek) powierzchni szklanych.

Firma STIMSONITE jako pierwsza rozpoczęła sprzedaż PEO, których pryzmatyczny retro-reflektor został pokryty szkłem.

Efekt był zdumiewający. "Kocie oczka przestały w tak szybkim tempie tracić odblaskowość, co znacznie wydłużyło ich czas użytkowania, dając niemałą oszczędności na ich utrzymaniu.

Brytyjczycy dla poparcia zalet elementów o retro-reflektorach krytych szkłem, wykonali w British Standard Institute test porównawczy ścieralności PEO. Porównano wyniki utraty odblaskowości zgodnie z wytycznymi normy europejskiej (EN -1463-1): Kąt padania światła 5 stopni, kąt obserwacji 0,3 stopnia. Ścierania dokonano przy użyciu specjalnego papieru ściernego.
(Wyniki testów przedstawiono w poniższej tabeli)

Jak mówią Anglicy "No comments".

Szkło na drodze
Tytuł tego artykułu może sugerować, że jego treść będzie obfitować w opisy wypadków drogowych i analizę ich przyczyn. Nic z tych rzeczy. Pojawienie się szkła na nawierzchni nie zawsze musi się kojarzyć z wypadkiem, a czasami wręcz zupełnie odwrotnie. Od kilkudziesięciu lat inżynierowie z różnych stron świata zastanawiają się jak wykorzystać właściwości szkła dla poprawy bezpieczeństwa ruchu na drogach. Wykorzystano, zdolność form kulistych do koncentracji i odbicia zwrotnego padającego światła - powstały w ten sposób folie odblaskowe I i II generacji. Zaczęto wykorzystywać mikrokulki szklane dla uzyskania odblaskowości farb drogowych. W tym samym czasie, drogowcy wraz z inżynierami branży optycznej poszukiwali materiału, który poprawiłby właściwości i czas użytkowania plastikowych punktowych elementów odblaskowych. Okazało się, bowiem, że elementy wykonane z tworzywa sztucznego zbyt szybko ulegają zarysowaniu tracąc odblaskowość a poza tym w wyniku elektryzowania się zatrzymują na swojej powierzchni brud drogowy. Ktoś może powiedzieć, że brud drogowy gromadzi się na wszystkim, co znajdzie się w jego zasięgu. Tak to prawda, ale nie do wszystkiego przywiera w takim samym stopniu. Myślę, że i ty drogi czytelniku pewniej czujesz w samochodzie wyposażonym w przednie reflektory z szybą wykonaną ze szkła a nie z tworzywa. Wiesz, że nie ulegną one zarysowaniu, i że byle deszczyk wyczyści je z brudu. Dotychczasowe doświadczenia producentów samochodów mówią, że takie rozwiązanie jest najpewniejsze. Dlaczego by, nie wykorzystać tak sprawdzonego materiału do produkcji Punktowych Elementów Odblaskowych - "Kocich Oczek"? Inżynierowie optycy na różnych kontynentach drogą podobnego rozumowania rozpoczęli eksperymenty z wykorzystaniem dużych (w odniesieniu do kulek) powierzchni szklanych. Firma STIMSONITE jako pierwsza rozpoczęła sprzedaż PEO, których pryzmatyczny retro-reflektor został pokryty szkłem. Efekt był zdumiewający. "Kocie oczka przestały w tak szybkim tempie tracić odblaskowość, co znacznie wydłużyło ich czas użytkowania, dając niemałą oszczędności na ich utrzymaniu. Brytyjczycy dla poparcia zalet elementów o retro-reflektorach krytych szkłem, wykonali w British Standard Institute test porównawczy ścieralności PEO. Porównano wyniki utraty odblaskowości zgodnie z wytycznymi normy europejskiej (EN -1463-1): Kąt padania światła 5 stopni, kąt obserwacji 0,3 stopnia. Ścierania dokonano przy użyciu specjalnego papieru ściernego. (Wyniki testów przedstawiono w poniższej tabeli) Jak mówią Anglicy "No comments". Szczegółów na temat przedstawionych technologii możecie państwo szukać w internecie pod adresem www.roads.com.pl/
Autor: Paweł Fojcik