Czy rzeczywiście budowanie tak skomplikowanego rozwiązania ma sens? Jak na razie nikt więcej nie pokusił się o budowanie skrzyżowania typu Vario, ale czy jest to dowód na niepowodzenie przedsięwzięcia i niedoskonały pomysł? Dziś badacze zajmujący się inżynierią ruchu na Uniwersytecie w Bochum mówią o powodzeniu projektu, o wielu zaletach takiego rozwiązania. Badania nie potwierdziły jednak tak wielkich udogodnień dla kierujących jakich oczekiwano. Przede wszystkim po "włączeniu" rondo nie jest w dobrym stopniu rozpoznawalne przez kierujących, elektryczne pachołki nie stanowią rzeczywistej bariery optycznej (jak ma to miejsce w odpowiednio wyprofilowanej wysepce tradycyjnej). Nie jest możliwe również czytelne oznakowanie poziome (choć prowadzone są już próby ze zmieniającym się oznakowaniem poziomym, w tym przypadku jednak go nie zastosowano). Jak informuje strona uniwersytetu w Bochum, koszty budowy Vario są porównywalne, jeżeli nie mniejsze w porównaniu z tradycyjnym małym rondem. Badacze informują już o nowych planowanych tego typu inwestycjach. Niestety Vario w Saarlouis jest jedynym dotąd mi znanym, funkcjonującym skrzyżowaniem - rondem. Na pewno nastał już czas na inteligentne skrzyżowania, synchronizację systemów oświetlenia z natężeniem ruchu i udogodnienia w sterowaniu sygnalizacją dla pojazdów komunikacji miejskiej. Ale czy nastał już czas na skrzyżowania takie jak Vario?